Жастар арасындағы күйзеліс: жалқаулық па, жүйенің қателігі ме?

Қазіргі қазақ жастары көп жағдайда сырттан қарағанда «жалқау», «әрекетсіз» көрінеді. Бірақ бұл сыртқы көрініс шындықты көрсетпейді. Шын мәнінде, жастар күнде жаңа қиындықтарға тап болады: оқу мен жұмыс арасындағы тепе-теңдік, әлеуметтік желіде өзіндік бейнені көрсету, болашаққа қатысты тұрақсыздық. Көптеген жас өз мүмкіндіктерін толық пайдалана алмай, психологиялық қысымға ұшырайды. Бұл күйзеліс жалқаулық емес, ол — қоғамның және білім жүйесінің жас буынға жеткілікті қолдау көрсетпеуінің нәтижесі. Жүйе жастардан үнемі нәтиже күтеді, бірақ бағыт бермейді. Бізге «оқы, еңбек ет, шыда» деп айтылады, бірақ не үшін, қалай, қайда бағыт алу керегін ешкім нақты көрсетпейді. Осы алшақтық күйзелісті күшейтеді. Жастар ешкімге айта алмайтын ішкі сұрақтарымен тек қалады: «Мен не үшін күресемін?», «Менің еңбегім нәтиже береді ме?». Осы сұрақтарға жауап жоқ болғанда, күйзеліс пайда болады. Нәтижесінде, жастар тек «күйзелген буын» ретінде қарастырылады, бірақ шын мәнінде олар өздерін және болашағын түсінгісі келетін, бірақ жүйе түсінбейтін тұлғалар. Күйзеліс — бұл сигнал, егер қоғам дұрыс бағыт бермесе, ол ары қарай ушығып, ұрпақтың мотивациясын төмендетуі мүмкін.